رای دادن... و نوبت پیش بینی!
تاريخ درج :۱۹ خرداد ۱۳۸۸ دسته بندي : هِلی شات

  

   حالا که غالب حرف ها زده شده، تاکتیک های انتخاباتی رو شده، تهییج مردم برای شرکت درانتخابات جواب مثبت داده و فرصت تاثیر گذاری نامزدها بر افکارعمومی نیز رو به اتمام است، اولاً استدلال رای ندادن که صاحب این قلم پیش از این به آن استناد میکرد، به کمترین قوت خود رسیده است. به عبارتی کاهش تعداد صاحبان رای خاموش، بحدی است که به نظرم حتی از انتخابات چهار سال قبل نیز کمتر است. بر این اساس دیگر رای ندادن هیچ کارایی نداشته و اکتفا به انتخاب گزینه های موجود، اجتناب ناپذیر است. نا گفته نماند که این تجدید نظر، با خوش بینی نسبت به صیانت آرا و صحت انتخابات توام بوده و ظاهراً کمترین اثری است که در شرایط موجود میتوان بر سرنوشت این کشور گذاشت.

    فارغ از بحث رای دادن و با پذیرش نتیجه ای که نهایتاً و به هر نحو از صندوق آرا خارج خواهد شد، شاید بتوان آینده کشور را در سه شاخه محتمل الوقوع زیر پیش بینی کرد. 

شاخه اول:

1- انتخابات به دور دوم کشیده میشود.

2- در دور دوم احمدی نژاد و موسوی رقابت می کنند.

3- در نهایت موسوی، رئیس جمهور ایران می شود.

4- حالا نوبت دولت جدید است که با فراغ بال به نقد عملکرد دولت نهم و افشای اسناد و مدارک علیه او بپردازد. 

5- به دلیل افشاگری های دولت جدید علیه احمدی نژاد، بویژه در خصوص آمار توسعه کشور، وی ترجیح میدهد این بار نامزد مجلس گردد تا هم تریبونی برای دفاع از خود داشته باشد و هم در میدان مبارزه سیاسی ایران باقی بماند.  

6- احمدی نژاد با رای مردم تهران وارد مجلس شده و رهبری قوی ترین فراکسیون را بر ضد دولت موسوی عهده دار میشود.

7- برای مهاردولت اصلاحات، پروژه مقاومت جناح رقیب در دیگر نهادهای کشور   کلید می خورد و کارایی دولت دهم در زمینه وعده های داده شده به مردم، به حداقل میرسد.

8- احمدی نژاد با تکیه بر خلف وعده های دولت موسوی در مهلت چهارساله اش؛ در انتخابات دوره بعد ریاست جمهوری مجدداً باز میگردد و با استفاده از خاصیت حافظه کوتاه مدت مردم ایران برای فراموش کردن آن افشاگری ها؛ این بار پیروز میدان میگردد تا حقیقت پشت پرده این رقابت ها، یعنی زمینه به قدرت رسیدن تفکر معتقد به سیستم "حکومت محوری در برابر مردم محوری" برای تصاحب کرسی رهبری و مقام ولی فقیه جدید در دهه پیش رو، فراهم گردد.

 

شاخه دوم:

   اما در صورتیکه از رئیس جمهور کنونی به دلیل اتهامات وارده اش، رسماً شکایت شود و او در دادگاه محکوم شده و دارای سوء سابقه قضایی گردد، (طبق قانون) دیگر قادر به شرکت در هیچیک از انتخابات هایی که نامزدی در آنها منوط به عدم سوء پیشینه کیفری است نمیشود. لذا خود کم کم تبدیل به یک حامی و جریان سیاسی شده و از این پس برای جریان سیاسی-مذهبی مورد علاقه اش فعالیت خواهد کرد.

 

شاخه سوم:

    تجربه دولت اصلاحات به مدد میرحسین موسوی میآید و دولت وی ضمن پاسخگویی به نیازهای معیشتی و ملموس مردم، با تمرکز بر آزادی بیان و امکان نقد قدرت و همچنین تاسیس یک نهاد آماری قابل اعتماد (بعنوان جایگزین حافظه عمومی جامعه) که مورد وثوق مردم است و بالاخره حمایت قاطع از مطبوعات بعنوان رکن چهارم نظام و داور واقعی مناقشات سیاسی میان جناح ها وهمچنین نهادینه کردن احزاب و جنبش های احیاگر حقوق شهروندی، برای انتخابات آتی، مردم محوری حقیقی را در جامعه ایران نهادینه می سازد تا ضمن تعیین نقش موثر در انتخاب رهبر آینده ایران، تغییرات مورد نظرش را نیز در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دنبال کند.

 

شاخه سوم + یک:

   تمامی این پیش بینی ها را مردم غیرقابل پیش بینی ایران با این امید و آرزو که آقای احمدی نژاد همانا منجی و نجات دهنده ایشان از دست عاملان زر و زور در این مرز و بوم است برهم زده، و او را دوباره برای چهار سال دیگر بر مسند ریاست جمهوری کشور می نشانند. که در اینصورت باید پرسید: چگونه است که مجدداً همان شعارها و وعده های سی سال پیش، برنده رقابت بین قوا میشوند؟! 

 

    در هر صورت، تحقق هر یک از شاخه های فرضی بالا، سرنوشت متفاوتی را برای ملت ایران در آینده ای دورتر رقم میزند؛ بطوری که این انتخابات را بیش از یک انتخابات عادی ریاست جمهوری، تعیین کننده می سازد. اما باید اضافه کنم که اساس و پایه همه این وقایع را میتوان با میزان توفیق آزادی گردش اطلاعات در کشور سنجید و با در نظر گرفتن حد و حدود آن، اولویت وقوع یکی را بر دیگری پیشگویی کرد. اما آنچه انکار ناپذیر است اینکه هم مناظره ها و هم آمارها ثابت کردند نیاز اول جامعه ایران، شفاف سازی اطلاعات و آزادی بیان است. بیان آزاد افکار و آرا، چنان که تجربه کردیم، ره چندین ساله را یک شبه طی میکند. گردش آزاد اطلاعات و آمار، درست مانند لوکوموتیوی است که امکان حرکت واگن های اقتصاد، رشد فرهنگی، عدالت اجتماعی و حتی غرور ملی، در ریل توسعه کشور، کاملاً وابسته به توان حرکتی و سرعت پیشروی آن هستند.  

 

  

 



نظرات و يادداشت هاي خوانندگان





◄ هِلی شات
○ میلی مترها