چرا رای نمی دهم؟
تاريخ درج :۰۱ خرداد ۱۳۸۸ دسته بندي : هِلی شات

 

  مدت هاست که استدلال بسیاری از مردم برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری، بیش از آنکه رای آوردن کاندیدای مورد نظرشان باشد؛ رای نیاوردن کاندیدای رقیب است! اما از آنجا که من با این شیوه انفعالی احساس مفید بودن نمی کنم، طبعاً قادر به رای دادن نیستم و دلیل آن نیز واضح است؛ زیرا نامزد مورد نظر من رد صلاحیت شده است! کاندیدایی که نه سابقه قضایی دارد و نه در عرصه سیاست بیگانه و بی تجربه است و ظاهراً با هیچیک از شروط بند 115 قانون اساسی ایران در تضاد نیست. زیرا اگر چنین بود، دلایل عدم صلاحیت وی دست کم به اطلاع خودش میرسید تا نتواند در رسانه های خارجی نسبت به این عدم تایید صلاحیت خود اعتراض کند... با تمام این اوصاف، اگر کاندیدای مورد نظر شما رد صلاحیت نشده است، رای شما می تواند موثر باشد. 

     سی سال از تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می گذرد و به نظر شما چرا پس از ده دوره انتخابات ریاست جمهوری، هنوز از واژه رجل سیاسی، تبیین و تفسیر روشنی ارائه نشده است؟... و چگونه است که هر چهار سال یکبار، این بحث تکراری، ابتدا رسانه ای می شود و سپس با پاسخ های کلی شورای نگهبان عملاً مسکوت می ماند و سپس کلاً فراموش می شود تا دوره بعدی...؟

   در نظام هایی که احزاب بطور جدی و مستمر مشغول فعالیت اند و نامزدهای مورد وثوق خود را به جامعه معرفی می کنند، طبعاً از توانایی نامزد خود در اداره کشور مطمئن هستند، زیرا هیچ حزبی، کاندایی را معرفی نمی کند که ناتوان و ناکارآمد باشد و موجب عدم اعتماد مردم به قابلیت های تشکیلات خود شود؛ چرا که هدف دائمی احزاب، پیروزی در یک مقطع انتخاباتی خاص نیست. اما در ساختار انتخاباتی شبهه حزبی ما، ابتدا کاندیداها بصورت منفرد داوطلب می شوند و پس از تایید صلاحیت توسط شورای نگهبان، از حمایت رسمی و جدی احزاب و گروه ها برخوردار می گردند. لذا رد صلاحیت کاندیداها، کمتر در تقابل با احزاب قرار می گیرد و صدای اعتراض کاندیدای انفرادی نیز، بلافاصله در هیاهوی سایر اخبار انتخاباتی و شور عمومی انتخابات گم میشود... 

   خلاصه اینکه من شخصاً، اصرار به رعایت قاعده بازی را، بر نتیجه بازی ترجیح میدهم، حتی اگر ظاهراً بازنده آن بازی باشم...!   

 



نظرات و يادداشت هاي خوانندگان












◄ هِلی شات
○ میلی مترها